Amagerhillan

Ég stóðst náttúrlega ekki mátið og keypti amagerhillurnar sem ég sá í antíkbúðinni á Clemenstorgi. Það er annar háttur á hér en í íslenskum skransölum, þar sem allt er selt á hæsta mögulega verði. Ég fékk hillurnar á spottprís, næstum því tvær fyrir eina. Í sömu búð keypti ég svo lítið hliðarborð á 100 krónur (það verður sett inn mynd af því seinna).

Núna er hillan, sú sem var ekki gefin í jólagjöf, komin upp á vegg og í hana refurinn góði og steinarnir sem mamma heklaði utan um.





ES: Óminnishegrinn er með mér nú sem fyrri daginn. Ég var auðvitað búinn að birta mynd af hliðarborðinu, en þá var það reyndar óolíuborið og ekki í fókus. Það er miklu fallegra í stofunni minni en í búðarkjallaranum sem ég fann það í.

Aftur í barnæsku

Það eru ekki allir jafnheppnir og ég að fá að alast upp í húsi með sandblásnum panelveggjum prýddum með heimsins sorglegustu mynd af Drengnum með tárið. Þegar ég var lítill hélt ég alltaf að þessi mynd væri af pabba mínum og að hann hlyti að vera svona sorgmæddur af því að hann ólst upp við svo bág kjör.

Rússíbani

Grind þessi heldur uppi rússíbana í Tusenfryd fyrir utan Osló. Þetta er ein sú flóknasta smíð sem ég hef séð, en hún er ekki mjög traustvekjandi fyrir vikið. Ég fór aldrei í rússíbanann.